39 jaar geleden leerde ik Wim Stoffelen voor het eerst kennen.
Wij, toen 2 klas Havo’ers op een toen al vooruitstrevende Newman in een rebels tijdperk, dachten aan Wim Stoffelen – net het eerste jaar voor de klas- een gemakkelijke ‘prooi’ te hebben.
Het tegendeel bleek waar, al beseften we niet hoe groot zijn persoonlijke inzet en motivatie toen al waren om ons op het pad naar volwassenheid te begeleiden
Eerlijk gezegd bleek ook mij dat pas enkele jaren terug, toen mijn eigen dochters onder de indirecte hoede van Wim kwamen.
Ook nu moest er eerst weer een meningsgeschil geslecht worden, net als toen. Alleen bleek ik na al die jaren toch wat wijzer geworden en doorzag toen wel de zorgzame gedrevenheid van Wim voor zijn leerlingen. Hij had de unieke gave om vooruitstrevenheid met normen en waarden te kunnen combineren tot een groeiformule voor jong-volwassenen.
Dit alles is nu echt een eeuwigheid geleden.
Maar Wim, ook al kon je nooit anders dan er mee bezig zijn; wees gerust, je gedachtengoed leeft voort in de Newman, al zolang ik weet en ongetwijfeld nog vele jaren…
Rust gerust !
Met alle respect en medeleven…..
Kees van Bezouw
